Në gusht të vitit 1944, streha u zbulua pas një denoncimi anonim. Të gjithë banorët u dëbuan në kampet e përqendrimit. Ana Frank vdiq nga tifoja në kampin Bergen-Belsen në fillim të vitit 1945, vetëm pak javë përpara se kampi të çlirohej. I vetmi që mbijetoi ishte babai i saj, Otto Frank, i cili përmbushi dëshirën e madhe të vajzës së tij duke botuar ditarin.
Pavarësisht rrethanave, fjalia më ikonike e saj mbetet: "Pavarësisht gjithçkaje, unë ende besoj se njerëzit në zemër janë vërtet të mirë." Kjo tregon forcën e saj të jashtëzakonshme morale.
Më 12 qershor 1942, për ditëlindjen e saj të 13-të, Ana mori dhuratë një ditar me kapak të kuq e të bardhë në kuadër. Fillimisht, ajo e shkroi atë si një ditar personal, por pasi dëgjoi në radio thirrjen e qeverisë holandeze në mërgim për mbajtjen e ditarëve dhe letrave të luftës, Ana filloi ta rishkruante dhe ta redaktonte atë në formën e një romani, duke i dhënë titullin “Het Achterhuis” (Shtëpia e Pasme). ditari i ana frank analiza
Pavarësisht rrethanave të luftës, Ana përjeton të gjitha ndryshimet e një adoleshenteje normale. Ne shohim rebelimin ndaj nënës, dëshirën për pavarësi, ndryshimet fizike dhe shkëndijat e para të dashurisë me Peter van Pels. Kjo e bën veprën universalisht të afërt për çdo lexues. C. Natyra e njeriut: E mira kundrejt së keqes
Janë tipike për një vajzë 13-vjeçare. Ajo shkruan për shkollën, shoqet, pëlqimet për djemtë dhe grindjet e vogla familjare. Në gusht të vitit 1944, streha u zbulua
"Ditari i Ana Frank" është një nga dëshmitë më prekëse dhe më të hershme të Holokaustit. Ndryshe nga statistikat e thata ose analizat politike, ai humanizon tragjedinë duke i dhënë një fytyrë dhe një zë viktimave. Ai ka arritur ta bëjë Holokaustin të kuptueshëm për miliona njerëz, veçanërisht për brezat e rinj.
"Ditari i Ana Frank" mbetet një nga librat më të lexuar në historinë e njerëzimit sepse personalizon statistikat e tmerrshme të Holokaustit. Përmes zërit të Anës, gjashtë milionë viktimat e nazizmit fitojnë një fytyrë, një emër dhe një shpirt. Ai shërben si një paralajmërim i fuqishëm kundër racizmit, paragjykimit dhe fashizmit, por mbi të gjitha, si një dëshmi e pavdekshme se shpresa dhe dëshira për të jetuar nuk mund të mbyllen kurrë pas katër mureve. I vetmi që mbijetoi ishte babai i saj,
Më poshtë vijon një analizë e detajuar e veprës, e përshtatshme për studentët, studiuesit e letërsisë dhe çdo lexues që dëshiron të kuptojë më thellë mesazhin e Ana Frankut. 1. Konteksti Historik dhe Biografik